Oprowadzanie Łukasza Guzka po wystawie „Treliński”

Wystawa „Treliński” jest retrospektywną prezentacją twórczości Jerzego Trelińskiego – artysty, który od niemal sześciu dekad konsekwentnie bada granice między sztuką a rzeczywistością, tym, co prywatne a tym, co publiczne, między indywidualnym gestem a strukturami społecznego odbioru. Jego praktyka, sytuująca się między postkonstruktywistycznym dziedzictwem łódzkiej awangardy a konceptualnym zwrotem lat 70-tych stanowi unikatowy przykład artystycznej autorefleksji i odwagi w redefiniowaniu roli artysty we współczesnym świecie. 

Wystawa "Treliński" nie proponuje linearnej biografii artysty. Zamiast niej tworzy przestrzeń dla doświadczenia napięć, powrotów i paradoksów, które konstytuują jego sztukę – gdzie refleksja o widzeniu, tożsamości i obecności splata się z historią awangardy, ale też z historią osobistą: jednostki próbującej zobaczyć siebie w świecie i świat w sobie.

Łukasz Guzek (ur. 1962) – historyk sztuki, krytyk, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (od 2011). Założyciel i prezes (od 2009) Stowarzyszenia Sztuka i Dokumentacja, redaktor naczelny czasopisma naukowego „Sztuka i Dokumentacja” (www.journal.doc.art.pl), wydawanego od 2009 roku. Jako kurator prowadził galerię QQ w Krakowie, w latach 1988–1999 (www.doc.art.pl/qq). Członek założyciel oraz w latach 1993–2005 wiceprezes Stowarzyszenia Fort Sztuki, organizatora Festiwali Fort Sztuki w Krakowie (www.fortsztuki.art.pl). W 2002 roku założyciel portalu spam.art.pl, który prowadził pismo krytyki sztuki „ArtInfo” i który funkcjonował do 2009 roku. 

Zainteresowania badawcze prof. Łukasza Guzka obejmują zarówno zagadnienia należące do historii sztuki XX wieku, jak i sztukę aktualną. Ostatnio prowadzone przez niego badania dotyczą sztuki akcji, performance i performatyki (performance studies), sztuki o formach efemerycznych, time based i place related oraz metodologii badania tego rodzaju zjawisk. Liczne publikacje naukowe poświęcił tematyce kontekstualizmu i funkcjonowaniu pojęcia kontekstu w sztuce oraz tematyce ruchu galerii konceptualnych w Polsce lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Jest autorem książek: Rekonstrukcja sztuki akcji w Polsce (2017), Performatyzacja sztuki. Sztuka performance i czynnik akcji w polskiej krytyce sztuki (2013), Sztuka instalacji. Zagadnienie związku przestrzeni i obecności w sztuce współczesnej (2007). W krytyce sztuki zajmuje się zarówno zagadnieniami warsztatowymi, jak i metodyką nauczania.

---

fot. HaWa