Nagroda im. Katarzyny Kobro 2026 - Zofia Kulik
Zofia Kulik (ur. 1947)
Kulik urodziła się we Wrocławiu. Studiowała na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie w 1971 roku uzyskała dyplom w pracowni prof. Jerzego Jarnuszkiewicza. Jej praca dyplomowa polegała na symultanicznej projekcji ok. 500 przeźroczy na trzy ekrany. Podczas studiów uczęszczała również na zajęcia Oskara Hansena, którego koncepcja Formy Otwartej miała istotny wpływ na jej wczesną twórczość.
Od 1971 roku wspólnie z Przemysławem Kwiekiem tworzyła duet artystyczny KwieKulik. Artyści realizowali działania performatywne, instalacje, fotografie i filmy, koncentrując się na procesie twórczym, dokumentacji oraz relacjach między sztuką a rzeczywistością społeczną i polityczną. W 1973 roku założyli w swoim warszawskim mieszkaniu Pracownię Działań, Dokumentacji i Upowszechniania (PDDiU), niezależną przestrzeń służącą prezentowaniu i archiwizowaniu twórczości własnej oraz innych artystów. Pod koniec lat 80. drogi życiowych i artystycznych partnerów rozeszły się, a duet KwieKulik przestał istnieć.
Od 1987 roku Zofia Kulik działa indywidualnie. Tworzy przede wszystkim monumentalne, czarno-białe kompozycje fotograficzne, powstające w technice wielokrotnego naświetlania odbitek. Buduje je z setek własnych fotografii, przedstawiających między innymi ludzkie postacie, gesty i symbole. Jej prace przybierają formy przypominające dywany, kolumny, bramy i mandale. W swojej twórczości podejmuje tematy władzy, totalitaryzmu, przemocy, ideologii oraz mechanizmów podporządkowania jednostki. Do najważniejszych cykli artystki należą „Idiomy soc-wiecza”, „Gotyk Między-Narodowy”, „Broń symboliczna” oraz „Od Syberii do Cyberii”.
W 1997 roku reprezentowała Polskę na 47. Międzynarodowej Wystawie Sztuki – Biennale w Wenecji, a w 2007 roku uczestniczyła w documenta 12 w Kassel. Od 2008 roku koncentruje się również na opracowywaniu i udostępnianiu archiwum oraz dorobku duetu KwieKulik. Jej prace znajdują się w kolekcjach najważniejszych instytucji sztuki na świecie, między innymi Muzeum Sztuki w Łodzi, Centrum Pompidou w Paryżu, Tate Modern w Londynie oraz Museum of Modern Art w Nowym Jorku. W 1996 roku otrzymała Paszport „Polityki”.
Zobacz także
- Nagroda im. Katarzyny Kobro 2025 - Joanna Rajkowska
- Nagroda im. Katarzyny Kobro 2024 - Ewa Zarzycka
- Nagroda im. Katarzyny Kobro 2022 - Elżbieta Jabłońska
- Nagroda im. Katarzyny Kobro 2020 - Koji Kamoji
- Nagroda im. Katarzyny Kobro 2019 - Ewa Ciepielewska
- Nagroda im. Katarzyny Kobro 2018 - Cecylia Malik
- Nagroda im. Katarzyny Kobro 2017 - Piotr Bosacki
- Nagroda im. Katarzyny Kobro 2016 - Karolina Wiktor
- Nagroda im. Katarzyny Kobro 2015 - Jadwiga Sawicka
- Nagroda im. Katarzyny Kobro 2014 - Robert Rumas
- Nagroda im. Katarzyny Kobro 2013 - Cezary Bodzianowski
- Nagroda im. Katarzyny Kobro 2012 - Natalia LL
- Nagroda im. Katarzyny Kobro 2011 - Zygmunt Rytka
- Nagroda im. Katarzyny Kobro 2009 - Andrzej Lachowicz
- Nagroda im. Katarzyny Kobro 2008 - Zbigniew Rybczyński
- Nagroda im. Katarzyny Kobro 2007 - Jerzy Lewczyński
- Nagroda im. Katarzyny Kobro 2006 - Krzysztof Wodiczko
- Nagroda im. Katarzyny Kobro 2005 - Teresa Murak
- Nagroda im. Katarzyny Kobro 2004 - Krzysztof M. Bednarski
- Nagroda im. Katarzyny Kobro 2003 - Andrzej Dłużniewski
- Nagroda im. Katarzyny Kobro 2002 - Gerhard Jürgen Blum-Kwiatkowski
- Nagroda im. Katarzyny Kobro 2001 - Zbigniew Dłubak