Marian Wimmer. Zupełnie nieznany

„Był uroczym człowiekiem, pełnym wdzięku i niesłychanej delikatności. Nie podnosił nigdy głosu, nie narzucał swych poglądów, a powoli i zawsze z uśmiechem przedstawiał swoje racje”, co idealnie  pasowało do użytego w innymi miejscu określenia „mistrz drugiego planu”, który usuwał się w cień i – pracował.  

Postać mało znana, jeśli już to tylko w środowisku architektów, może filmowców, może artystów lub historyków sztuki? A przecież Marian Wimmer był organizatorem i pierwszym dyrektorem łódzkiej Szkoły Filmowej, współtwórcą Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Łodzi. W latach 1936-1945 kierował Państwową Szkołą Przemysłu Drzewnego w Zakopanem. Wimmer był również architektem, pedagogiem, autorem tekstów teoretycznych oraz artystą, który stworzył własną technikę graficzną. 

Jako jedyny uwiecznił na filmie jednego ze swoich przyjaciół, wybitnego kompozytora Karola Szymanowskiego.  

Sylwetkę Mariana Wimmera przedstawi Maciej Cholewiński; historię rozgrywającą się w Galicji, w Tatrach, w Łodzi. W murach uczelni artystycznych poddanych politycznym naciskom. W towarzystwie wybitnych postaci, przyjaźnił się z nimi lub współpracował: ze Stryjeńskim i Szymanowskim, Witkacym i  Strzemińskim, Toeplitzem, Ormezowskim, Wegnerem, Modzelewskim. A z żoną Stanisławą projektował domy w „ich” Zakopanem. 

Materiały wykorzystane w opowieści pochodzą z Archiwum Mariana Wimmera, daru jego córki Anny znajdującego się w Dziale Dokumentacji Naukowej Muzeum Sztuki w Łodzi.