Klub Książki Muzeum Sztuki
Czy należycie do osób, których nie opuszcza pytanie: co by było, gdyby zmienić jeden szczegół w życiu, dawno temu podjąć inną decyzję, odważyć się na coś szalonego albo przeciwnie – zachować ostrożność i chuchać na zimne? Jeśli tak, to listopadowy bohater Klubu Książki Muzeum Sztuki, czyli „Pytanie numer siedem” Richarda Flanagana, jest dla Was.
INFO
Miejsce
Czas
co czytamy
Prowadząca
Wstęp
Autor to pisarz pochodzący z Tasmanii i w ostatnich latach coraz częściej wymieniany jako faworyt do Nagrody Nobla. Za powieść „Ścieżki północy” otrzymał Nagrodę Bookera.
„Pytanie numer siedem” stanowi po trosze esej, po trosze rodzinne śledztwo, a po trosze powieść o sile przypadku, zbiegów okoliczności i drobnych wydarzeń, które wciągają jednostkowe życia w wir wielkiej Historii. Flanagan czyta swoją biografię przez pryzmat rzeczy dokonanych i niedokonanych przez innych. Zakrzywia czasoprzestrzeń pamięci, przywołuje zmarłych tak, że stają się bardziej żwawi od niejednego żyjącego. Na kartach jego książki spotykają się zakochani Herbert George Wells i Rebecca West, a także rodzice i babka autora, fizyk Leo Szilard, który przyczynił się do budowy bomby atomowej, Einstein, Roosevelt, Churchill, a nawet Kafka i Marsjanie.
Nie należy jednak sprowadzać tego utworu do li i jedynie literackiego ćwiczenia czy intelektualnej igraszki, gdyż nad „Pytaniem numer siedem” unosi się widmo wojny na Pacyfiku i płonącej Hiroszimy. Jest to rzecz o zostawianiu śladów i o konsekwencjach, których nie wymarzą niewinne nawet intencje. Wreszcie, „Pytanie numer siedem” to szarada o pracy pamięci. „Co by było, gdybyśmy odkryli, że zaczynamy żyć jutro, a umarliśmy wczoraj – pyta Flanagan – że narodziliśmy się z cudzej śmierci, a życie zaszczepia w nas tchnienie opowieści, które wymyślamy na podstawie piosenek, kolaży dowcipów, zagadek i fragmentów cudzych tekstów?” (przeł. Maciej Świerkocki).
Wspólnie spróbujemy rozsupłać zapętlony przez Flanagana węzeł fikcji i pamięci. Zapytamy też o inne tryby pamiętania w literaturze, obrazie i języku.
Co czytamy: Richard Flanagan, „Pytanie numer siedem”, przeł. Maciej Świerkocki, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2026 (303 strony)
Kiedy: 20 listopada (piątek), godz. 18:00
Prowadząca: Magdalena Nowicka-Franczak – socjolożka, krytyczka literacka, czytelniczka. Pracuje w Uniwersytecie Łódzkim, bada dyskurs publiczny, media i kulturę. O książkach pisze dla Tygodnika Powszechnego, Dwutygodnika i Pisma. Magazynu Opinii. W Polskim Towarzystwie Socjologicznym przewodniczy Sekcji Badań Komunikacji Społecznej. Jest członkinią redakcji Tygla Kultury i Studiów Socjologicznych oraz kapituły Nagrody Literackiej im. Juliana Tuwima oraz Nagrody Translatorskiej im. Ireny Tuwim.
Klub Książki Muzeum Sztuki to przestrzeń spotkań dla osób, które łączy ciekawość literatury, sztuki i krytycznej rozmowy. Dyskutujemy o książkach, które inspirują do zadawania trudnych pytań – o artystów i artystki, o kulturę, która ich kształtuje, i o społeczeństwo, które ocenia ich twórczość. Sięgamy zarówno po klasyczne eseje i manifesty, jak i po współczesne publikacje, które otwierają nowe perspektywy patrzenia na sztukę i jej historię.
Przeczytaj, przyjdź, porozmawiaj!
________
Na następnym spotkaniu (w grudniu) będziemy czytać: Anna Arno „Do pana kieruję moje milczenie”