Warsztaty z Ramoną Nagabczyńską i Anną Nowicką

ms¹, ul. Więckowskiego 36
9 kwietnia 2016, sobota, wstęp wolny
godz. 11.00: warsztat Ramony Nagabczyńskiej
godz. 13.00: warsztat Anny Nowickiej

Warsztaty towarzyszą wystawie choreograficznej „Układy odniesienia. Choreografia w muzeum”

Podczas warsztatu Ramona Nagabczyńska wprowadzi uczestników w materiał ruchowy ze swojej pracy The Way Things Dinge (2014), zainspirowanej wideo Petera Fischli i Davida Weissa Der Lauf der Dinge. Tematem będą role tradycyjnie wyznaczane ludziom i przedmiotom.

Warsztat Anny Nowickiej będzie poświęcony procesowi śnienia oraz wykorzystaniu materiału sennego do generowania ruchu, wypracowania płynnej obecności scenicznej performerów i przygotowania narzędzi choreograficznych. Warsztat będzie skoncentrowany wokół dwóch narzędzi twórczych: zmiany perspektyw patrzenia i „otwierania” snów.

Doświadczenie taneczne nie jest wymagane.


Ramona Nagabczyńska – tancerka i choreografka. Absolwentka Szkoły Baletowej w Warszawie, Hochschule für Musik und Darstellende Kunst we Frankfurcie nad Menem oraz London Contemporary Dance School w Londynie. Pracowała zarówno z zespołami tanecznymi (Polski Teatr Tańca, Tom Dale Company, Emma Martin, Junk Ensemble, Fleur Darkin, Sjoerd Vreugdenhil, Rebecca Lazier, Maria Stokłosa, David Wampach, Lucy Guerin), jak i z zespołami teatralnymi (Clod Ensemble, 30 Bird, Carrie Cracknell) oraz artystami wizualnymi (Paulina Ołowska, Paweł Althamer, Ula Sickle). Autorka prac Man’s Best Friend, New (Dis)Order, Re//akumulacja, The Way Things Dinge oraz pURe. Współtworzy warszawskie Centrum w Ruchu.

Anna Nowicka – tancerka i choreografka. Absolwentka Salzburg Experimental Academy of Dance (SEAD) w Austrii, Ernst-Busch/HZT w Berlinie oraz Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Jej artystyczne poszukiwania skupiają się na relacji pomiędzy śniącym ciałem a ciałem tańczącym, a zwłaszcza na zagadnieniu choreografii wyobrażonego. W ramach swojej praktyki zgłębia wielorakie perspektywy patrzenia oraz możliwości wykorzystania różnych punktów widzenia jako narzędzi do odkrywania i ujawniania możliwych, ale z pozoru niedostępnych oku, obrazów. Choreografowanie postrzega jako nieustanne badanie związku i napięcia między procesem twórczym a jego rezultatem (rozumianym także jako poszukiwań produktu ubocznego). Studiuje w The School of Images pod kierunkiem dr Catherine Shainberg.

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.