Planowane wydarzenia

MS PROPONUJE:

 

Artyści i państwo – dyskusja

ms², Ogrodowa 19, sala audiowizualna

18 stycznia 2019, piątek, godz. 18:00

„O państwowym systemie sztuki lat 70. pisze się źle albo w ogóle.” - stwierdza Jakub Banasiak, rozpoczynając tekst opublikowany w katalogu towarzyszącym wystawie „Awangarda i państwo”. Jak dziś interpretować ówczesne odgórnie organizowane platformy dla nowych tendencji w sztuce? Co tak naprawdę kryje się pod sformułowaniem „wentyl bezpieczeństwa”, którym określa się państwowy mecenat nad sztuką? W jaki sposób państwowy system sztuki realizował modernizacyjną agendę lat 70.?

Na te i inne pytania odpowiedzi poszukamy wraz z uczestnikami dyskusji: Jakubem Banasiakiem (Wydział Zarządzania Kulturą Wizualną, ASP Warszawa; „Szum”), Dorotą Monkiewicz (kuratorką wystawy “Awangarda i państwo”) i Małgorzatą Omilanowską (historyczką sztuki i Ministrą Kultury i Dziedzictwa Narodowego w latach 2014-2015).

Punkt wyjścia do dyskusji stanowić będzie cytowany powyżej artykuł Banasiaka pt. „Prześniona dekada. Próby modernizacji państwowego systemu sztuki 1971-1980”, w którym autor omawia dwie praktyki badawcze stosowane przy opisie tamtego okresu: „totalitarystyczną” i „rewizjonistyczną”, a także ich wpływ na dzisiejsze postrzeganie ówczesnej polityki kulturalnej państwa. Autor odnosi się również do ewolucji społecznej roli artystów, którzy stali się bliżsi „badaczom naukowym, inżynierom, filozofom, aranżerom mass mediów” niż „robotnikom sztuki”. Dodatkowy kontekst dla rozmowy stanowią rozdziały wystawy: „Rewizjonizm awangardowy - lata 70.” (z pracami m.in. KwieKulik i Jerzego Trelińskiego) i „Mieszczanie i kontestatorzy” (m.in. Nieistniejąca Przytakująca Galeria “Tak” - Leszek Przyjemski i Anastazy Wiśniewski, Zdzisław Sosnowski, Józef Robakowski i Zbigniew Warpechowski).

Wydarzenie towarzyszące wystawie Awangarda i państwo.

 

Kino MS: Siłaczki – łódzka premiera filmu i spotkanie z twórcami

ms², Ogrodowa 19, sala audiowizualna

piątek, 25 stycznia 2019, godz. 18:00

Bojownice, patriotki, aktywistki, żołnierki, sufrażystki – to o nich opowiada fabularyzowany dokument „Siłaczki”. O ich wieloletnim boju o sprawę kobiecą, bo – jak krzyczała do tłumów Zofia Daszyńska-Golińska w 1911 roku podczas marszu krakowskich emancypantek: „Praw się nie dostaje! Prawa się zdobywa w walce!”.

„Ludźmi jesteśmy i ludzkich praw żądamy!” – przekonywała Kazimiera Bujwidowa, orędowniczka zniesienia zakazu wstępu kobiet na uniwersytety.

„Odważmy się być wolnymi!” – zachęcała Maria Dulębianka, pierwsza kandydatka na posła do sejmu, w czasie kiedy kobiety nie miały jeszcze praw wyborczych.

„Chcemy całego życia!” – krzyczała Zofia Nałkowska, żądając równości nie tylko pod względem politycznym, ale także obyczajowym.

„Bez różnicy płci!” – postulowała Paulina Kuczalska, nazywana – nie bez powodu – papieżycą feminizmu.

Walczyły o prawa w kraju, którego nie było wówczas na mapie.

Mówiono im: „Teraz nie pora na walkę o prawa kobiet!”. Ale one nie chciały niepodległej Polski bez wolnych Polek.

„Siłaczki” to historyczny, fabularyzowany film dokumentalny, opowiadający historię naszych prababek, których wysiłek, upór i konsekwencja doprowadziły do podpisania przez Józefa Piłsudskiego dekretu o prawach wyborczych kobiet 28 listopada 1918 roku. Pierwszy w historii polskiej kinematografii film na ten temat pokazuje ich niełatwą walkę o dostęp do edukacji i pracy zarobkowej, zaangażowanie w odzyskanie niepodległości i niezłomność w szerzeniu idei wolnościowych i emancypacyjnych.

Autorami i producentami filmu są Marta Dzido i Piotr Śliwowski - twórcy m.in. głośnego i nagradzanego dokumentu o bohaterkach rewolucji Sierpnia 80 „Solidarność według kobiet".

Po projekcji dyskusję z twórcami poprowadzi Marta Madejska.

Wydarzenie towarzyszące wystawom Awangarda i państwo i Wielka Wojna.

 

Wielka Wojna Kobiet – wykład i dyskusja

ms², Ogrodowa 19, sala audiowizualna

1 lutego 2019, godz. 18:00

W 1918 roku razem z kobietami w Polsce pełne prawo wyborcze uzyskały obywatelki Litwy, Niemiec, Austrii, Mołdawii, Azerbejdżanu i Armenii, zaś częściowe – obywatelki Wielkiej Brytanii. Rok później dołączyły do nich kobiety z Belgii, Luksemburga, Węgier i Gruzji.

Obecnie ten fakt postrzega się jako jeden z bezpośrednich skutków I wojny światowej. W podręcznikach do historii dalej mało pisze się o ruchach emancypacyjnych, które przecież w bardzo świadomy i polityczny sposób działały na rzecz wywalczenia dla kobiet podstawowych praw obywatelskich, pracowniczych i edukacyjnych. Ten proces rozpoczął się na długo przed I wojną, a nabrał tempa w roku 1918, kiedy to formowały się nowe państwowości. W programie szkolnego nauczania pomija się również temat robotnic, które podejmując pracę zawodową wywalczały sobie własne ścieżki emancypacji.

Wielka Wojna kobiet o prawo do „całego życia” w wielu krajach zmierzała w podobnym kierunku, choć wykorzystywała różne metody – niektóre z nich uznawane były przez część społeczeństwa za „tylko” oburzające, inne za wręcz terrorystyczne. Tytuł spotkania odnosi się dosłownie do wydarzeń I wojny i tego, co robiły wtedy kobiety, a w bardziej symboliczny i ogólny sposób do bojów stoczonych na drodze do uzyskania praw. O tym wszystkim opowiedzą Aneta Górnicka-Boratyńska (wykład pt. Czy sufrażytki mieszkały także nad Wisłą? Polska myśl feministyczna przełomu XIX i XX wieku w kontekście europejskim) oraz Alicja Urbanik-Kopeć (wykład pt. Robotnice jako buntowniczki/rewolucjonistki/emancypantki).

Spotkanie poprowadzi Marta Madejska.

Aneta Górnicka-Boratyńska – pisarka, dziennikarka, krytyczka literacka, znawczyni historii praw kobiet. Pracę doktorską z literatury obroniła na Uniwersytecie Warszawskim. Autorka antologii polskich tekstów feministycznych „Chcemy całego życia”. W książce „Stańmy się sobą” przeanalizowała cztery projekty idei emancypacji w kulturze polskiej, na przykładzie twórczości Elizy Orzeszkowej, Pauliny Kuczalskiej-Reinschmit, Zofii Nałkowskiej oraz Ireny Krzywickiej. Jest autorką wielu tekstów dla „Wysokich Obcasów” oraz książki „Zielone pomarańcze, czyli PRL dla dzieci”. Mieszka w Brukseli. Założycielka i prezeska stowarzyszenia kulturalno- edukacyjnego Brukselski Klub Polek.

Alicja Urbanik-Kopeć – badaczka historii literatury i kultury polskiej XIX wieku, obroniła doktorat w Zakładzie Historii Kultury Instytutu Kultury Polskiej UW. Oprócz kulturoznawstwa ukończyła też filologię angielską w ramach Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych UW. Interesuje ją, co dla ówczesnych znaczyła nowoczesność. Pisze o spirytyzmie, wynalazkach, emancypacji i klasie robotniczej.

Marta Madejska – z wykształcenia kulturoznawczyni, pracuje w Centrum Muzeologicznym Muzeum Sztuki w Łodzi; związana ze Stowarzyszeniem Topografie i Łódzką Gazetą Społeczną „Miasto Ł”; autorka książki reporterskiej o historii robotnic łódzkiego przemysłu włókienniczego  „Aleja Włókniarek” (Wydawnictwo Czarne: Wołowiec 2018).

Wydarzenie towarzyszy wystawie Wielka Wojna.

 

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.