Przejdź do sekcji:

Miękka siła betonu – dyskusja towarzysząca wystawie „Jasmina Cibic. Pałac”

Czy architektura może służyć integracji? Jak budowniczy z Polski i Jugosławii angażowali się w procesy globalizacyjne? Które z symboli ponadnarodowych sojuszy przetrwały próbę czasu? Na te i wiele innych tematów porozmawiamy z zaproszonymi gośćmi już 26 sierpnia.

INFO

Miejsce

profil Muzeum Sztuki na Facebooku

Czas

26 sierpnia 2021, godz. 19:00 (CEST)

Na wystawie „Jasmina Cibic. Pałac”, prezentowanej w Muzeum Sztuki w Łodzi do końca sierpnia, artystka Jasmina Cibic przywołuje budynki wzniesione w czasie gdy Europa doświadczyła kryzysów gospodarczych oraz humanitarnych. Uwieczniona przez nią architektura z międzywojnia, okresu odbudowy po drugiej wojnie światowej, czy niespokojnych lat osiemdziesiątych, umożliwia przyjrzenie się sposobom kształtowania stylu narodowego oraz wykorzystania kultury jako narzędzia politycznego.

Z zaproszonymi do udziału w dyskusji historykami architektury Łukaszem Stankiem i Vladimirem Kulicem, a także artystką Natalią Romik, porozmawiamy o zainteresowaniach i  praktyce Jasminy Cibic w szerszej perspektywie. 

Spotkanie w języku angielskim. 

_______

Uczestniczki i uczestnicy dyskusji:

Magdalena Rekść – doktor habilitowana, adiunkta na Wydziale Studiów Międzynarodowych i Politologicznych Uniwersytetu Łódzkiego. W swoich zainteresowaniach badawczych skupia się między innymi na historii Bałkanów w XX i XXI wieku, ideologiach i utopiach politycznych, wartościach społecznych w krajach postkomunistycznych oraz etnicznym krajobrazie Europy Południowo-Wschodniej. Członkini Komisji Bałkanistyki PAN, Towarzystwa Polsko-Albańskiego, Polsko-Austriackiego oraz Stowarzyszenia Polsko-Kosowskiego. Autorka publikacji „Mity narodowe i ich rola w kreowaniu polityki na przykładzie państw byłej Jugosławii” (Łódź 2013), a także „Wyobrażenia zbiorowe społeczeństw byłej Jugosławii w XXI wieku” (Łódź, 2019).

Natalia Romik jest absolwentką nauk politycznych, designerką, artystką i członkinią SARP. Uzyskała tytuł doktora na Bartlett School of Architecture University College London, broniąc pracy: „Pożydowska architektura nie-pamięci w dawnych sztetlach”. Obecnie jest stypendystką programu Gerda Henkel Stiftung. Jej artystyczne i naukowe działania dotyczą w równej mierze sztuki jak i architektury. W szczególności ciekawi ją pożydowska architektura pamięci. Swoje zainteresowania zawarła w licznych projektach m.in.: „Stardust” w ramach festiwalu „The Knot” w Warszawie i Berlinie, performance „Predator”, performance „What Makes You Horny and Itchy in Architecture?” na festiwalu „PARADE. Critical Practice” w Londynie, „Nomadyczne Archiwum Sztetla” czy „Dreamcatcher – mobilna sauna” podczas dwóch edycji Roskilde Festival w Danii. Natalia Romik jest stypendystką programów naukowych, m.in. Stypendium Ministra Kultury 2012 na projekt „Żydowska architektura (nie)pamięci na Śląsku”, London Arts and Humanities Partnership dla doktorantów. W ramach pracowni Nizio Design (od 2007 do 2014) – konsultantka m.in. projektu stałej ekspozycji Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN, tamtejszej Galerii XIX w., a także współautorka muzealnej rewitalizacji synagogi w Chmielniku. Designerka i kuratorka (wraz z Justyną Koszarską-Szulc) wystawy czasowej „Obcy w domu. Wokół Marca 1968” w Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN. Członkini architektonicznego kolektywu SENNA.

Łukasz Stanek jest profesorem historii architektury na Uniwersytecie w Manchesterze w Wielkiej Brytanii. Stanek jest autorem „Henri Lefebvre on Space: Architecture, Urban Research, and the Production of Theory” (University of Minnesota Press, 2011) oraz „Architecture in Global Socialism: Eastern Europe, West Africa and the Middle East in the Cold War” ( Princeton University Press, 2020), która zdobyła Medalion Alice Davis Hitchcock przyznany przez Society of Architectural Historians of Great Britain oraz nagrodę prezydenta Royal Institute of British Architects za badania nad historią i teorią. Poza Manchesterem Stanek wykładał też na Uniwersytecie w Zurychu, na Harvard Graduate School of Design i Uniwersytecie Michigan.

Vladimir Kulić jest profesorem nadzwyczajnym historii architektury na Iowa State University. Doktoryzował się z historii architektury na University of Texas w 2009 roku, a następnie dołączył do wydziału historii architektury i projektowania w School of Architecture na Florida Atlantic University. W latach 2010-12 kierował projektem „Unfinished Modernisations—Between Utopia and Pragmatism: Architecture and Urban Planning in the Former Yugoslavia and the Successor States” (z Maroje Mrduljašem), który zgromadził trzydziestu międzynarodowych naukowców. Jest autorem książek: „Modernism In-Between: The Mediatory Architectures of Socialist Jugoslavia” (współautor, 2012) oraz „Sanctioning Modernism: Architecture and the Making of Postwar Identities” (współredaktor, 2014). Kulić otrzymał nagrodę Bruno Zevi za krytyczny/historyczny esej o architekturze (2009), dwa stypendia Graham Foundation (2007, 2014) oraz ACLS/SSRC/NEH International and Area Studies Fellowship (2013-14). Zajmował także stanowisko Ailsa Mellon Bruce Visiting Senior Fellow w National Gallery of Art w Waszyngtonie.

 

Wydarzenie organizowane we współpracy z Narodowym Instytutem Architektury i Urbanistyki:


WIĘCEJ INFO

język

angielski

Podziel się informacją

Wydarzenia towarzyszące

INFO

Miejsce

profil Muzeum Sztuki na Facebooku

Czas

26 sierpnia 2021, godz. 19:00 (CEST)

język

angielski

Podziel się informacją

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.

Logotypy UE