Socrealizmy i modernizacje: jak pisać historię sztuki i architektury powojnia?

INFO

Miejsce

ms², Ogrodowa 19, sala audiowizualna

Czas

18.01.2017, godz. 18:00

Dyskusja z udziałem: Joanny Kordjak, Jakuba Majmurka, Aleksandry Sumorok, Tomasza Załuskiego.

Moderacja: Agata Pietrasik.

Socrealizm jest jednym z najbardziej newralgicznych i zarazem problematycznych okresów współczesnej historii sztuki. Czas ten wpisywany był często w binarne narracje, a praktyki artystyczne twórców powojnia ujmowane w afektywnie nacechowane kategorie “współpracy” lub “oporu”. Jednak z niedawnych badań nad produkcją artystyczną lat 40-tych i 50-tych wyłania się przepełniony ambiwalencją obraz tego czasu, w którym instrumentalne traktowanie kultury i chęć całkowitego jej podporządkowania polityce współistnieje z modernizacyjnymi dążeniami do włączenia sztuki w projekt emancypacji społeczeństwa. To okres, w którym wdrażano szeroko zakrojony program upowszechniania kultury, tworzono lub otwierano na nowo i rozwijano instytucje związane ze sztuką (w tym Muzeum Sztuki w Łodzi), a jednocześnie usiłowano je poddać daleko idącej presji ideologicznej i administracyjnej. To wreszcie czas, gdy różnorakie tradycje i praktyki związane ze sztuką oraz architekturą nowoczesną były negocjowane - nierzadko z powodzeniem - w nowych uwarunkowaniach.

Podczas spotkania spróbujemy odpowiedzieć na pytanie: czy możliwe jest inne myślenie i pisanie o sztuce socrealizmu, otwarte na wieloznaczność i złożoność tego krótkiego, leczu burzliwego okresu? Zastanowimy się też jaki obraz architektury i sztuki lat powojennych wyłania się z dotychczasowych badań. Punktem wyjścia do dyskusji będzie książka “Socrealizmy i modernizacje” pod redakcją Aleksandry Sumorok i Tomasza Załuskiego (wyd. ASP im. W. Strzemińskiego w Łodzi).

Joanna Kordjak - historyczka sztuki, kuratorka. Pracuje w Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki, przedtem w Muzeum Narodowym w Warszawie. Zajmuje się polską sztuką XX wieku, a w szczególności okresem powojennym. Kuratorka (lub współkuratorka) wystaw, m.in. Andrzej Wróblewski 1927-1959 (2007), Marek Piasecki. Fragile (2008), Antonisz: Technika jest dla mnie rodzajem sztuki (2013), Mapa. Migracje artystyczne a zimna wojna (2013), Kosmos wzywa! Sztuka i nauka w długich latach 60., Zbigniew Warpechowski. To (2014), Zaraz po wojnie (2015), Polska – kraj folkloru? (2016) oraz redaktorka publikacji im towarzyszących. Laureatka nagrody Krytyki Artystycznej im. Jerzego Stajudy (2015).

Jakub Majmurek – filmoznawca, eseista, publicysta. Aktywny jako krytyk filmowy, pisuje także o literaturze i sztukach wizualnych. Absolwent krakowskiego filmoznawstwa, Instytutu Studiów Politycznych i Międzynarodowych UJ, studiował też w Szkole Nauk Społecznych przy IFiS PAN w Warszawie. Publikuje m. in. w „Tygodniku Powszechnym”, „Gazecie Wyborczej”, Oko.press, „Aspen Review”. Współautor i redaktor wielu książek filmowych, ostatnio (wspólnie z Łukaszem Rondudą) Kino-sztuka. Zwrot kinematograficzny w polskiej sztuce współczesnej.

Agata Pietrasik - historyczka sztuki, absolwentka Freie Universität w Berlinie. Napisała doktorat poświęcony sztuce lat 40-tych w Polsce, badający wzajemne relacji pomiędzy estetyką, etyką i polityką. Jest współredaktorką książki Czas debat. Antologia krytyki artystycznej z lat 1945-54.

Aleksandra Sumorok - historyczka sztuki, doktorat obroniła na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej, obecnie pracuje w Akademii Sztuk Pięknych im. W. Strzemińskiego w Łodzi. Zainteresowania badawcze koncentruje wokół architektury i wzornictwa polskiego XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem okresu realizmu socjalistycznego. Autorka książki Architektura i urbanistyka Łodzi okresu realizmu socjalistycznego, współredaktorka książki Socrealizmy i modernizacje oraz artykułów dotyczących złożonej problematyki architektury polskiej lat 40 i 50. publikowanych w miesięcznikach i rocznikach. Zrealizowała grant badawczy NCN poświęcony tematyce polskiego wnętrza reprezentacyjnego z lat 1949-1956. Przygotowuje również projekt „Zaprojektować socrealizm. Architekci o architekturze”.

Tomasz Załuski - historyk sztuki i filozof, pracuje w Instytucie Kultury Współczesnej Uniwersytetu Łódzkiego oraz w Akademii Sztuk Pięknych im. W. Strzemińskiego w Łodzi. Jego badania obejmują nowoczesne i współczesne praktyki artystyczne, rozpatrywane w kontekstach kulturowych, społeczno-politycznych i ekonomicznych; artystyczny aktywizm i samoorganizację; dokumentację sztuki i archiwa kultury artystycznej; konfiguracje estetyki, etyki i polityki w kulturowym projekcie nowoczesności; współczesną filozofię francuską. Autor książki Modernizm artystyczny i powtórzenie. Próba reinterpretacji (2008), redaktor tomów Sztuki w przestrzeni transmedialnej (2010), Skuteczność sztuki (2014) oraz (z A. Sumorok) Socrealizmy i modernizacje (2017), tłumacz (z M. Gusinem) książki Jeana-Luca Nancy'ego Rozdzielona wspólnota (2010) i Jacques'a Derridy Widma Marksa (2016) oraz Inny kurs (2017). Członek redakcji pism „Hybris. Internetowy Magazyn Filozoficzny” oraz „Sztuka i Dokumentacja”.

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.