Ogród (nie)ludzkich spotkań. Reforma ZOO w obliczu antropocenu - wykład Marianny Szczygielskiej

INFO

Miejsce

ms², Ogrodowa 19, sala audiowizualna

Czas

10 kwietnia 2018, godz. 18:00

Wystawa Jimmiego Durhama przeobraża przestrzeń Muzeum Sztuki w miejsce wielogatunkowego zgromadzenia, w którym to, co ludzkie i to, co zwierzęce wzajemnie się przeplata. Zebrane tutaj technologiczno-totemiczne przedstawienia dzikich i hodowlanych zwierząt naruszają sztywne rozgraniczenia między nieożywioną i ożywioną materią, kulturą i naturą, rozumem i duchowością. Kolekcja ta z jednej strony przywodzi na myśl gabinety osobliwości charakterystyczne dla XVI i XVII wieku, z drugiej współczesne ogrody zoologiczne, w których obecność poszczególnych okazów dzikich gatunków jest wynikiem wieloletniej hodowli w niewoli.

Punktem wyjścia dla wykładu będzie teza Johna Bergera z eseju Po cóż patrzeć na zwierzęta? (1980) o tym, że „ogród zoologiczny, do którego ludzie chodzą, by spotkać, obserwować i przypatrywać się zwierzętom, faktycznie jest pomnikiem niemożności takiego spotkania.” Według Bergera, ludzie świata zachodniego zerwali swoje związki z naturą na tyle, że zwierzęta w uprzemysłowionych społeczeństwach zostały zmarginalizowane do roli udomowionych i starannie skategoryzowanych obiektów ludzkiej rozrywki, wiedzy i władzy. Współczesny ogród zoologiczny skupia w sobie właśnie te trzy funkcje: ma być równocześnie miejscem wypoczynku, edukować o świecie dzikich zwierząt oraz służyć jako azyl dla gatunków zagrożonych wyginięciem. Ta ostatnia funkcja urosła do rangi głównej misji ogrodów zoologicznych w obliczu masowego wymierania gatunków.

Podczas wykładu przyjrzymy się bliżej historii ogrodu zoologicznego, od przekształcenia królewskich menażerii w publiczne ogrody zoologiczne w XIX wieku, po najbardziej współczesne próby reformy zoo w bioparki, azyle dla zwierząt, czy Orientarium. Zastanowimy się nad tym jaką rolę pełni zbiorowisko egzotycznych zwierząt w sercu nowoczesnej metropolii, oraz jakie są związki zoo z innymi „instytucjami natury” takimi jak cyrk, gabinety osobliwości czy muzea historii naturalnej.

Wydarzenie towarzyszące wystawie Jimmiego Durhama Boże dzieci, poematy.

Dr Marianna Szczygielska jest badaczką relacji ludzko-zwierzęcych, szczególnie w ich wymiarze środowiskowym i biopolitycznym. Absolwentka Uniwersytetu Środkowo-Europejskiego w Budapeszcie oraz Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Autorka rozprawy doktorskiej o ogrodach zoologicznych. Oprócz zagadnień związanych
z humanistyką środowiskową, zajmuje się także problematyką ekologii queerowej oraz feministycznych studiów nad nauką i technologią. Obecnie pracuje w Instytucie Etnografii Czeskiej Akademii Nauk i Francuskim Instytucie Badań Humanistycznych CEFRES w ramach projektu TANDEM „Zdziczenie dzika,” badającego międzygatunkowe konflikty dotyczące polowania na dziki w Europie.

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.