Let's Dance: On Tour. Wieczór performansów

ms², ul. Ogrodowa 19, hall główny
27 maja 2017, sobota, godz. 19:00, wstęp wolny (ograniczona liczba miejsc)

Prezentacja trzech wykładów-performansów powstałych w ramach rezydencji badawczej towarzyszącej wystawie „Let’s Dance”, która odbyła się w 2015 roku w Art Stations Foundation w Poznaniu. Prace Marty Ziółek, Agaty Siniarskiej, Przemka Kamińskiego i Mateusza Szymanówki odwołują się do korzeni praktyk choreograficznych rozwijanych na skrzyżowaniu sztuk performatywnych i sztuk wizualnych, w szczególności nawiązując do nowojorskiej awangardy tanecznej lat sześćdziesiątych i jej współczesnej recepcji.

Marta Ziółek: 5 RZECZY ALBO KILKA TWIERDZEŃ O CHOREOGRAFII

to nie jest wykład

to jest choreografia

ta choreografia mówi i tańczy

“Tancerka prowadzi publiczność od XIX-wiecznego baletu, przez stopniowo przetaczającą się przez dwa kontynenty wielką reformę tańca, przez jej niemieckie i amerykańskie konsekwencje, po skupienie się na choreografii odwracającej się od tańca, a kierującej się ku ciału. Na pozostałe wątki składają się rozważania na temat definicji choreografii, uwikłania w kontekst filozofii, polityki, teatru, psychologii, wreszcie relacji i porozumienia w trójkącie twórcy, dzieła i odbiorcy.” (Z recenzji Hanny Raszewskiej, taniecPOLSKA.pl)

Agata Siniarska: HYPERDANCES

Artystki i artyści post modern dance swoimi działaniami rozszerzyli pole aktywności tańca – każdy, nawet zwyklejszy ruch rozumieli jako działanie taneczne, każde ludzkie ciało, bez najmniejszego profesjonalnego treningu otrzymało status ciała tańczącego, scena została przeniesiona do muzeów, na ulice. Poprzez działania kolektywne, jak również użycie ready made, taniec stał się bardziej demokratyczny a problem autorstwa został zakwestionowany. A wszystko to w politycznym kontekście lat 60. Podstawowe pytanie, które Siniarska stawia sobie  w tym projekcie dotyczy tego, co :  może aktualnie budować nasze myślenie o tańcu  Interesuje ją również, jak powyższe rewolucje tańca post modern mogą być reformułowane w obecnym świecie,  w czasach sprzyjających formułowaniu wielkich celów, w których  taniec  może  „dziać się” w olbrzymiej skali.Jak tłumaczy performerka: „już nie ulica/scena/muzeum, ale cała Ziemia! Nie działania kolektywne, ale nieskończona wielość splątań. Nie Dolly Parton a owca Dolly. Nie wyłącznie ciała ludzkie, lecz matnia ludzkich i nie-ludzkich wibrujących materii”.

Przemek Kamiński, Mateusz Szymanówka: NOWE NIESKOŃCZONE SOLO NA OBUWIE SPORTOWE, CZAS PRZESZŁY I GRUPĘ OSÓB

Celem projektu jest zbadanie możliwości pracy z różnymi rodzajami materiałów historycznych w kontekście twórczości artystów związanych z nowojorską awangardą taneczną lat 60. XX wieku. W centrum  zainteresowania Kamińskiego i Szymanówki znajduje się pytanie o wpływ dziedzictwa Judson Dance Theater na polską scenę tańca i jej historię oraz praktyka akumulacji cytatów, praktyk choreograficznych i strategii performerskich z tamtych czasów. Tematem  stają się również sposoby konstruowania i rekonstruowania historii (właściwości mediów, fragmentaryczność i sprzeczność narracji historycznych, bycie afektowanym przez źródła), a także problem ciała jako pola zapisu i krytycznej dyskusji z historią, z jego możliwościami zapamiętywania i zapominania, przetwarzania i przeinaczania, aktywnego pamiętania i biernego wspominania. Performans jest  efemeryczną instalacją, w której za pośrednictwem ciała i dźwięku przywoływane i wprawiane w ruch są cytaty, wspomnienia i fantazje,  stające się podstawą dla nowej, tworzonej na oczach widzów, kompozycji.


Marta Ziółek - choreografka i performerka,  absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego i School for New Dance Development (SNDO) w Amsterdamie. W swojej pracy skupia się na poszerzaniu pola praktyki choreografii i badaniu nowych form ekspresji i ucieleśnień; operuje językiem nowych technologii i popkultury; interesują ją nowe rytuały i performatyka tożsamości.  Dotychczas brała udział w warsztatach, projektach oraz współpracowała z takimi choreografami i teoretykami, jak: Bojana Cvejić, DD Dorvillier, Deborah Hay, Maria La Ribot, Trajal Harrell, Benoit Lachambre, Ann Liv Young, Xavier Le Roy i Meg Stuart.

Agata Siniarska – to fikcyjna postać o wielu talentach i przeszłości kryminalnej, świadomie „dziejąca się” w przestrzeni choreograficznych sekwencji. Dając przez lata szansę różnym rodzajom form teatralnych, studiując zadania choreograficzne w HZT w Berlinie. Uzależniona od fikcji, prowadzi swe artystyczne dochodzenia, tworząc z siebie samej, poprzez przypisane jej kulturowe struktury, narzędzia wizualnej retoryki. Każdy wizerunek, podsycany przez energię głębokiej teoretycznej jękliwości, tworzy z pasją i fascynacją. Wielokrotnie nie robiąc tego w pojedynkę, lecz w kompanii wielu wspaniałych awanturników.

Przemek Kamiński – tancerz, performer i choreograf. Ukończył studia na kierunku Dance, Context, Choreography w HZT Inter-University Centre for Dance Berlin. Pracuje zarówno w kontekście sztuk performatywnych, jak i wizualnych. Interesuje go choreografia rozumiana jako poszerzona praktyka, która przejawia się w wielości formatów i mediów. Jako tancerz regularnie współpracuje z berlińską choreografką Isabelle Schad. Występował również w projektach takich artystów, jak: Juan Dominguez Rojo, Krzysztof Garbaczewski, Nicole Seiler, Kirstine Kyhl Andersen, Harakiri Farmers (Dominika Knapik, Wojciech Klimczyk) i Julian Weber.

Mateusz Szymanówka – niezależny dramaturg i kurator zajmujący się współczesnym performansem, tańcem i choreografią. Studiował kulturoznawstwo, wiedzę o teatrze i wiedzę o tańcu w Warszawie i Berlinie. Współpracował z Agatą Siniarską, Koriną Kordovą, Anią Nowak, Martą Ziółek, Przemkiem Kamińskim i Martinem Hansenem. Jako kurator przygotowywał projekty i programy m.in. dla Teatru Studio w Warszawie (letnia odsłona Sceny Tańca Studio „Jak rzecz” 2016), Galerii im. Jana Tarasina w Kaliszu („Powrót (do) przyszłości” 2016), Muzeum Sztuki w Łodzi (wystawa „Układy odniesienia. Choreografia w Muzeum” - wspólnie z Katarzyną Słobodą 2016).

Organizator: Art Stations Foundation

Partnerzy: Galeria Awangarda BWA Wrocław, Muzeum Sztuki w Łodzi oraz Galeria Labirynt w Lublinie

Projekt realizowany we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca w ramach programu „Scena dla tańca 2017”

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.