Warning: Invalid argument supplied for foreach() in /system_cg2_1-0/_www/msl/views/functions/banery-lewa-kolumna.php on line 3

Z cyklu "Skuteczność sztuki": Władza realna czy symboliczna? Instytucja artystyczna jako narzędzie zmiany społecznej

ms2, ul. Ogrodowa 19, sala audiowizualna
27 marca 2013, środa g. 18.00

„Mało jest zrobić dobre dzieło sztuki. (…) Należy wytworzyć warunki, w których by ono mogło oddziaływać” (W. Strzemiński). Czy współczesne instytucje artystyczne – muzea, galerie, centra i instytuty sztuki współczesnej – tworzą odpowiednie warunki do tego, aby sztuka mogła oddziaływać społecznie? Czy ułatwiają i wzmagają jej oddziaływanie?

Wiele instytucji artystycznych dynamicznie zmienia dziś swą tożsamość i poszukuje nowych sposobów funkcjonowania. Ograniczają prymat tradycyjnej wystawy „przedmiotowych” dzieł sztuki, stają się miejscami produkcji projektów, działań i eventów artystycznych, a czasem zmieniają się wręcz w ośrodki koordynacji artystyczno-społecznego aktywizmu. Coraz większą rolę ma odgrywać w nich działalność badawcza i edukacyjna, produkcja i dystrybucja wiedzy. Coraz istotniejsze jest dla nich dążenie do tego, by stymulować rozwój żywego uczestnictwa w kulturze i otwierać się na partycypację jej użytkowników. Misją współczesnych instytucji artystycznych ma być generowanie kapitału społecznego – chcą inicjować zmianę społeczną, a nawet same być jej narzędziami.

Czy jednak instytucje artystyczne mogą do tego pretendować? Czy urzeczywistnienie lub choćby inicjacja zmiany społecznej leży w zakresie ich możliwości? Czy są w stanie wzmagać oddziaływanie i skuteczność dzisiejszej sztuki, która na różne sposoby wykracza poza siebie i angażuje się w dyskusję nad palącymi problemami społecznymi, czy raczej nieuchronnie osłabiają oddziaływanie jej praktyk, estetyzując je i zmieniając w puste, bezsilne, cyniczne gesty art worldu? W czym leży dziś siła instytucji artystycznych, jakiego rodzaju władzą dysponują? Czy jest to władza realna, czy symboliczna – a może w grę wchodzi jeszcze coś innego: realna władza interwencji w porządek symboliczny? Czy pozwala ona efektywnie angażować się w działania, które wykraczają poza kompetencje tego rodzaju instytucji?

W trakcie spotkania porozmawiamy o tym, jaką politykę kulturalną, edukacyjną i społeczną powinny prowadzić dziś instytucje artystyczne w Polsce. Zapytamy o to, jakie faktycznie stawiają one sobie cele oraz jak skutecznie są je w stanie realizować – w obecnych uwarunkowaniach politycznych, ekonomicznych, prawnych itd. Wreszcie, zastanowimy się, czy faktycznie są przygotowane do tego, by być potencjalnymi instrumentami zmiany społecznej, a także – o jakiego rodzaju zmianę by tu w ogóle chodziło.

Uczestniczki: Małgorzata Ludwisiak, Aneta Rostkowska, Aneta Szyłak.
Prowadzenie: Tomasz Załuski

Małgorzata Ludwisiak – wicedyrektorka Muzeum Sztuki w Łodzi, doktor nauk humanistycznych, historyczka i krytyczka sztuki, kuratorka. Przygotowała, wraz z Jarosławem Lubiakiem, wystawę „Korespondencje. Sztuka nowoczesna i uniwersalizm” w Muzeum Sztuki w Łodzi. Była dyrektorem Łódź Biennale 2006 oraz twórcą i dyrektorem Łódź Design 2007, pierwszego festiwalu designu i architektury w Polsce. Kuratorka programu sztuk wizualnych i wystawy „C.D.N.” w ramach Festiwalu Dialogu Czterech Kultur 2008. W latach 2004-2006 pracowała jako recenzent i dziennikarz w dziale kultury Gazety Wyborczej Łódź, a wcześniej – m.in. w redakcji „City Magazine”. Wykładała historię sztuki i upowszechnienie kultury w Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi (2007-2010). Publikuje teksty krytyczne, m.in. w „Obiegu” i „Arteonie”.

Aneta Rostkowska – kuratorka, krytyczka, blogerka, autorka  tekstów o sztuce i teorii sztuki, publikowanych m.in. w Arteonie, Dwutygodniku, Ha-arcie, Principiach, Punkcie i Tygodniku Powszechnym. Studiowała na uniwersytetach w Krakowie, Heidelbergu i Frankfurcie nad Menem, ukończyła ekonomię i filozofię. Obecnie pisze doktorat na Uniwersytecie Jagiellońskim, wykłada na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie i pracuje w Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki w Krakowie. Współtwórczyni inicjatyw poświęconych przestrzeni miasta Krakowa („Po kapitalizmie”, „Sól”, „Projekt Miejski”). Oprócz teorii i praktyki sztuki publicznej zajmuje się metodologią historii sztuki, upamiętnianiem w sztukach wizualnych oraz historią i teorią artystycznego aktywizmu.

Aneta Szyłak – kuratorka i teoretyczka sztuki, wykładowczyni renomowanych uczelni, w tym Uniwersytetu Kopenhaskiego, Bard College, New School University, czy nowojorskich Queens College i NYU. Współzałożycielka, a obecnie Dyrektor Artystyczna Instytutu Sztuki Wyspa. Wiceprezeska Fundacji Wyspa Progress, Dyrektor Artystyczna Alternativa. Jej projekty kuratorskie są poszukiwaniem odpowiedzi na palące problemy współczesności poprzez metody praktyki ulokowanej. Do jej najważniejszych realizacji należą m.in.: „Materialność” (Instytut Sztuki Wyspa, Gdańsk 2012, z Arne Hendriksem, Ines Moreira i Leire Vergara), „Praca i Wypoczynek” (Instytut Sztuki Wyspa, Gdańsk 2011), „Na Okrągło 1989-2009“ (Hala Stulecia, Wrocław 2009), „Ewa Partum: Legalność Przestrzeni“ (Instytut Sztuki Wyspa, Gdańk 2006), „Strażnicy Doków“ (Instytut Sztuki Wyspa, Gdańsk 2005), „Palimpsest Muzeum” (Łódź 2004), „BHP“ (Instytut Sztuki Wyspa, Gdańsk 2004) i „Architectures of Gender“ (Sculpture Center, Nowy Jork 2003).

Wstęp wolny.

';

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.