Warning: Invalid argument supplied for foreach() in /system_cg2_1-0/_www/msl/views/functions/banery-lewa-kolumna.php on line 3

Środowisko dla sztuki i ludzi

ms1, ul. Więckowskiego 36
22 października 2013, wtorek, g. 17.00-19.30 

Spotkanie będzie dotyczyć teorii i praktyki projektowania w kontekście sposobów społecznego zaangażowania sztuki awangardowej. Co dziś zawdzięczamy pracy artystów awangardowych? W jakim stopniu doświadczenia te stanowią podstawę współczesnego designu?

Awangardowa idea sztuki, a także projektowania, postrzegana miała być jako część codziennego doświadczenia wszystkich grup społecznych. Jednym ze sposobów przybliżenia współczesnych (wówczas) praktyk artystycznych było pokazanie ich w specjalnie przygotowanym dla nich środowisku. Sala Neoplastyczna Władysława Strzemińskiego od momentu swojego powstania (1948 rok) wywoływała wiele kontrowersji – była świadectwem radykalnej zmiany w sposobie prezentowania sztuki, podkreślając unikalny charakter obiektów.

Hasło festiwalu „It’s all about humanity” odnosi się do przemian w myśleniu o designie, które ukształtowały się pod wpływem demokratyzacji technologii z jednej strony, z drugiej zaś -  nadprodukcji towarów i potrzeby ich zindywidualizowania. Zjawiskom tym towarzyszy coraz większa świadomość ekologiczna i wiedza dotycząca globalnych procesów produkcji. Dziś artyści i projektanci, podobnie jak twórcy awangardowi, zainteresowani są realną zmianą, ale realizują to za pomocą innych narzędzi. Włączają do swoich działań innych ludzi, próbują wyobrazić sobie ich potrzeby, zabierają głos w sprawach politycznych, społecznych i ekonomicznych.

Co ma Żmijewski do Le Corbusiera? Sztuka jako narzędzie zmiany społecznej. Prowadzenie:  Iwo Zmyślony

Wydawać by się mogło, że nic tych panów nie łączy. Z jednej strony performens i dokument filmowy, z drugiej architektura; po jednej stawianie trudnych problemów społecznych, tropienie i rozbijanie zastanych struktur władzy, po drugiej pomniki modernistycznych utopii – idealne miasta, jednostki mieszkaniowe, gmaszyska sądów, kościołów, ministerstw, korporacji.

Dwie skrajnie różne postawy artystyczne, dwa przeciwstawne bieguny współczesności – polska sztuka krytyczna kontra twardy rdzeń modernizmu. A jednak jest między nimi ukryty wspólny mianownik. I nie chodzi tu wyłącznie o tradycję pracowni Oskara Hansena, raczej o modne dziś hasło: design for social change

Iwo Zmyślony – studiował filozofię i historię sztuki na KUL i UW. Doktoryzował się pracą na temat wiedzy niejawnej (tacit knowledge). Autor kilkunastu publikacji z zakresu epistemologii i filozofii nauki. Zajmuje się metodologią humanistyki, teoriami interpretacji oraz historią sztuki XX wieku.

Sala Neoplastyczna. Prowadzenie: Leszek Karczewski

W pałacu przy ulicy Więckowskiego można obejrzeć jedną z najoryginalniejszych i najbardziej konsekwentnych aranżacji przestrzennych w Europie. W 1948 roku, na zaproszenie dyrektora Mariana Minicha, Władysław Strzemiński zaprojektował Salę Neoplastyczną, będącą estetyczną opozycją wobec eklektycznego przepychu rezydencji. Koncepcja Strzemińskiego zakładała całościowe przekształcenie wnętrza, które podporządkowane zostało awangardowej estetyce.

Sala Neoplastyczna jest więc zrealizowaną utopią spójnego, totalnego projektowania otoczenia. Strzemiński starał się przełamywać opozycję wnętrze-zewnętrze, podważać podział na pracę artystyczną i przestrzeń wystawienniczą jako tło. Ostatecznie powstało dzieło, które wiele lat później zostało opisane przez badaczy jako przykład „technologii estetyki”, sprawiającej, że modernistyczna galeria staje się rodzajem laboratorium.

Leszek Karczewski – kulturoznawca, doktor nauk humanistycznych, teoretyk literatury, krytyk, kieruje działem edukacji w Muzeum Sztuki w Łodzi, wykłada na Uniwersytecie Łódzkim.

Od Neoplastycyzmu do White Cube i jeszcze dalej. Projektowanie dla sztuki współczesnej. Prowadzenie: Klara Czerniewska

Projekt Sali Neoplastycznej posłuży za punkt wyjścia do rozważań na temat aranżacji przestrzeni wystawienniczych poświęconych sztuce nowoczesnej i współczesnej.

Jak do tego zadania podchodzą artyści, a jak projektanci czy architekci? Czy ich podejście i koncepcje różnią się od siebie? Czy i w jaki sposób Sala Neoplastyczna może inspirować współczesnych artystów, architektów, projektantów wnętrz, grafiki czy produktów? Czy jej oddziaływanie może wyjść poza przestrzeń muzealną? Na te i inne pytania postara się odpowiedzieć Klara Czerwińska, przywołując najciekawsze przykłady projektów wystawienniczych z różnych okresów.

Klara Czerniewska – historyczka sztuki, autorka książki „Gaber i Pani Fantazja. Surrealizm Stosowany”. Zajmuje się krytyką designu. Mieszka w Warszawie.

Wstęp wolny.

WYDARZENIE WŁĄCZONE W PROGRAM ŁÓDŹ DESIGN FESTIVAL 2013

';

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.