Warning: Invalid argument supplied for foreach() in /system_cg2_1-0/_www/msl/views/functions/banery-lewa-kolumna.php on line 3

"Słoneczne pejzaże Strzemińskiego - konceptualne powidoki". Wykład Andrzeja Turowskiego

W ramach cyklu "Na oko – Strzemiński. Wykłady i seminaria".

To w pracach Turnera percepcyjny proces oślepienia stawał się przedmiotem studiów a wraz z nim rozpoczynał się cerebralny stosunek do słońca, jako tematu malarskiego. Oko zostało skonfrontowane bezpośrednio ze słońcem: zlewało się z nim, tworząc nierozerwalną całość. Patrzenie w słońce oślepiało i nie było w nim nic do zobaczenia poza samym widzeniem, a samo widzenie to seria powidokowych, oślepiających iluminacji. Widowisko widzialności. Idea powidoków powróciła w niemal o sto lat późniejszej w twórczości Strzemińskiego. Najlepszym jej wyrazem była seria płócien nazywanych solarystycznymi, realizujących radykalną utopię modernistycznej wizji światła. Strzemiński malował słońce. Obrazy te są jak perturbacje kolorów, jak niezastygłe, trwające w szalonym pędzie eksplozje - pisał o nich Julian Przyboś we wstępie do „Teorii widzenia”. Strzemiński malował w nich nie widok słońca, lecz jego powidok, dawał kolor wnętrza oka, które spojrzało w słońce. W ten sposób, dodawał przyjaciel artysty, marzenie malarzy uczynił Strzemiński rozumnym. Spojrzenie w słońce w paradoksalnej twórczości Strzemińskiego było jak u Turnera pragnieniem dotarcia do absolutu widzenia za cenę wykroczenia poza widzialność w oślepieniu oka światłem. W tym też sensie Strzemiński okazywał się ostatnim spadkobiercą platońskiego heliocentryzmu a zarazem modernizmu, który niewidzialną Ideę wiązał z najwyższą władzą świadomości. Oka konceptualnego spoglądającego we własne olśnienie.

Andrzej Turowski, krytyk i historyk sztuki, emerytowany profesor historii sztuki współczesnej na Uniwersytecie Burgundzkim w Dijon we Francji. Do 1983 roku prowadził badania i wykładał historię sztuki nowoczesnej w Instytucie Historii Sztuki na Uniwersytecie im. A. Mickiewicza w Poznaniu. Jako krytyk artystyczny współpracował przez wiele lat z Galerią Foksal w Warszawie. Jego zainteresowania badawcze skupiają się przede wszystkim na historii i ideologii awangardy w Europie Centralnej, w Rosji i we Francji w XX i XXI wieku. Jest autorem kilkuset rozpraw naukowych i artykułów krytycznych opublikowanych w wielu językach oraz dziesięciu książek (między innymi: „Konstruktywizm polski” 1981; „Existe-t-il un art de l’Europe de l’Est ?”, 1986; „Budowniczowie Świata”, 2000; „Malewicz w Warszawie”, 2002). Od 1984 roku mieszka i pracuje w Paryżu.

';

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.