Warning: Invalid argument supplied for foreach() in /system_cg2_1-0/_www/msl/views/functions/banery-lewa-kolumna.php on line 3

"SZUKAJ, BURZ, BUDUJ / Gorączka" Roman Dziadkiewicz

Grand Hotel, Piotrkowska 72

Gorączka to sesja transindywidualna na marginesach książek Romana Dziadkiewicza "Hiperestezja", Andrzeja Struga "Dzieje jednego pocisku" i Szczepana Kopyta "Buch".

Uczestnicy: Roman Dziadkiewicz (artysta multisensualny, żywy pocisk), Joanna Grochulska (dramaturżka, hedonistka intelektualna), Jaśmina Polak (aktorka, wolność wiodąca lud na barykady), Paweł Brożyński (praktyk nadwrażliwości / teoretyk sztuki), Przemysław Kwiek (artysta sztuk innych), Ewa A. Majewska (praktyczka i teoretyczna zaangażowania), Szczepan Kopyt/Piotr Kowalski (poeci słów, działań i bitów), Mateusz Kula (melancholijny eksplorator), Dominika Bobkiewicz (terapeutka, voyerystka, eksperymentatorka), Rafalala (poetka), Łukasz Jastrubczak (odkrywca oczywistości i atomowych napięć między minimalizmem i panicznym zagubieniem), Karol Radziszewski (artysta i poszukiwacz w obszarach post-porno), Paweł Polit (kurator, rekonstruktor) i inni/inne...

Gorączka to 24-godzinny proces i eksperymentalne środowisko działań zaproszonych uczestników wraz z publicznością. Spisek dedykowany stanom napięcia, gorączkowym poszukiwaniom wyjścia z sytuacji bez wyjścia, obsesjom, afektom, popędom, podnieceniu rewolucyjnemu i erotycznemu. Zmierzamy w stronę uruchomienia możliwie wielu eksperymentalnych, wielokierunkowych połączeń w ramach danego całokształtu stosunków społecznych. Wytworzymy i przetestujemy psychotyczną, gorączkową atmosferę napięcia i intensywnego spotkania. Gorączka i zapał to nasza robocza metodologia i medium – otwarcia, mnożenia wiedzy przez dzielenie się, wzajemne rozpalanie ciał i umysłów, ekonomię daru – bezwstydnego brania i dawania się sobie wzajemnie. Mamy za dużo wolności skoncentrowanej w rękach małej i słabej grupy – chcemy i musimy się nią dzielić. Bierzcie!
Zebrani razem, skompresowani w zamkniętej przestrzeni ludzie, bomba miodowa, obrazy afektu i podniecenia, pieśni rewolucyjne, filmy, dźwięki, płyny ustrojowe, zapachy, sprzeczne emocje, sarkazm, niepewność, lęk, odwaga i nadwrażliwość (hiperestezja) wygenerują niemożliwą do przewidzenia mieszankę wybuchową.
Będą: wykłady o metodologii środowiska, fizjologii obrazu, transindywidualności; nadwrażliwe studia zastanej przestrzeni; seanse hipnotyczne i spirytystyczny (wywoływanie ducha rewolucjonisty/tki); warsztaty pieśni i poezji rewolucyjnych, wariacje wokół międzynarodówki, gorączkowe improwizacje performance; muzyczne i poetyckie live-acty; multisensualny free-style; projekcje filmów; dyskusje; obiekty, fotografie, pokazy slajdów, cytaty, niespodzianki... Będziemy kłócić się i kochać, rezonować i oscylować, (współ)działać, odzierać się do nagiego życia, spółkować, śpiewać, sublimować, obsuwać się, wydalać, brać, komunikować, wpatrywać się, wyrzucać–z–siebie, miksować, przemieszczać, buchać, zaskakiwać się i wybuchać — śmiechem, płaczem, złością...
Nie delegujemy radykalizmu na zewnątrz, poza siebie, odwołując się do szalonych, wywrotowych i twórczych autorytetów. Raczej kanibalistycznie karmimy się nimi, pożeramy je, a naddatek energii służy do dalszej walki i poszukiwań w obszarach filozofii grozy (A. Rimbaud). Zanurzamy się odważnie w swoje i kolektywne nieznane. Pogłębiamy własną i współuczestników nieświadomość rewolucyjną i nie odpowiadamy za możliwe nieporozumienia związane z naszym stanowiskiem (G. Deleuze / F. Guattari).

Liczba miejsc ograniczona. Prosimy o przesyłanie zgłoszeń pod adres: szukajburzbuduj@gmail.com

Szukaj, burz, buduj - cykl wykładów, seminariów i warsztatów.
Określenie zawarte w tytule cyklu oddaje w skrócie kolejne etapy związane ze współczesną praktyką artystyczną. Postawy badawcze stały się jednym z podstawowych narzędzi artystycznych. Służą one jednak różnie manifestowanej ingerencji w rzeczywistość. Niezwykle ważne w tym kontekście pozostaje również pytanie o odbiorcę i jego oczekiwania. Jakiego rodzaju skuteczność kryje się za postrzeganiem sztuki jako kolejnego narzędzia wiedzy? Jak zmienia się dzięki temu zjawisku warsztat pracy i metody dystrybucji sztuki i idei? Czy sztuka w wyniku tego procesu nie zostaje zinstrumentalizowana? Cykl różnorodnych w formule spotkań omawiał będzie stosowane przez artystów współczesnych metody „produkowania” modeli rzeczywistości, możliwych do zastosowania w określonych kontekstach: instytucjonalnym, urbanistycznym, społecznym. Wpisywał się będzie w ogólniejszy program przepracowywania przez Muzeum Sztuki tradycji modernizmu, awangardy i własnej historii.
';

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.