Warning: Invalid argument supplied for foreach() in /system_cg2_1-0/_www/msl/views/functions/banery-lewa-kolumna.php on line 3

WIKIzeum: finisaż projektu Ochojska, Kuroń, Passini, Jochym

Akcja Pawła Passiniego „Polentransport 2011”
Plac przed ms², Ogrodowa 19

Finisaż projektu – Janina Ochojska, Danuta Kuroń, Paweł Jochym
ms², Ogrodowa 19

CO?

Co robią Janina Ochojska i Danuta Kuroń w jednym miejscu i czasie w Muzeum Sztuki w Łodzi? Dlaczego ludzie w kapeluszach pojawią się w niedzielne przedpołudnie na placu przed ms2? Mija 30 lat odkąd Joseph Beuys, wybitny niemiecki artysta, aktywista i ekolog, tuż przed ogłoszeniem stanu wojennego, przyjechał do Łodzi zostawiając skrzynię z 300 swoimi pracami. Powód? Był przekonany, że ruch Solidarności i zmiany zachodzące właśnie w Polsce to realizacja jego snu o twórczym podejściu do rzeczywistości. Bo dla Beuysa każdy był artystą.

Dzisiaj, po trzech dekadach od tego wydarzenia zaprosiliśmy do Muzeum aktywistów społecznych i kulturalnych na zakończenie projektu WIKIzeum. 6 listopada to także ostatni dzień, kiedy będzie można zobaczyć wystawę Heal The World, której kuratorem jest Karol Radziszewski.

KTO?

g. 11.00 - 13.00
Paweł Passini przybliży nam akcję Beuysa sprzed 30 lat rekonstruując Polentransport 1981 , w beuysowskim kapeluszu. W Polentransport 1981 wszystko – sztuka, etyka i polityka, złączyło się w jedno. Czy w Polentransport 2011 będzie podobnie? Wszystko okaże się już w tę niedzielę.

g.12.00 - 14.00
Do ms² przy Ogrodowej 19 zaprosiliśmy Janinę Ochojską, żeby opowiedziała o tym, dlaczego warto pomagać, dlaczego tak ważne jest dzielenie się tym, co mamy, z tymi, którzy naprawdę tego potrzebują. Danuta Kuroń wyróżniona „Orderem Uśmiechu” , na co dzień odpowiada za finanse Uniwersytetu Powszechnego w Teremiskach, poświęca swój czas dla produkcji wiedzy i jako działaczka „Solidarnościowa” doskonale wie, jak ważna jest jej dostępność i wolność. Zaprosiliśmy Pawła Jochyma, założyciela polskiej wersji Wikipedii, portalu, gdzie tworzenie zasobu informacji oddano w ręce ludzi, oddano je bezpłatnie, bo są rzeczy, które powinny być ogólnodostępne.

Joseph Beuys tłumaczył dzieła sztuki martwemu królikowi, chodził po bagnach i zasadził 7000 drzew. Dzisiaj nie mamy wątpliwości, że sztuka i życie dzieją się równocześnie, że sztuka wpływa na nasze życie i vice versa. Beuys w ramach swojej akcji artystycznej sadząc dęby był jednocześnie aktywistą i artystą. Był przydatny.

PO CO?

Paweł Jochym, założyciel polskiej wersji Wikipedii, pyta retorycznie we wstępie do folderu towarzyszącego projektowi: „gdzie byłaby kultura gdyby Homer i jego spadkobiercy domagali się opłat za każde wykorzystanie w sztuce i literaturze wątków wojny trojańskiej; Pitagoras, Euklides, Arystoteles i Archimedes opatentowaliby wszystkie swoje wynalazki i wzory matematyczne (w szczególności wartość liczby π), a biblioteki publiczne musiałyby odprowadzać opłaty licencyjne od każdego czytelnika?”.

Czy dziś jesteśmy beneficjentami idei Beuysa sprzed 30-40 lat (choć nie we wszystkich ich aspektach) i to beneficjentami nieświadomymi zysku? Czy finisaż WIKIzeum pokaże, że na miano działalności artystycznej w beuysowskim sensie zasługuje między innymi działalność organizacji pożytku publicznego, które co dzień poświęcają czas dla dobra innych? Sprawdźmy to 6 listopada w Muzeum Sztuki w Łodzi.

Kurator: Leszek Karczewski

Partnerzy WIKIzeum:
Amnesty International Polska, Caritas Polska, Dom Pomocy Społecznej nr 6 w Łodzi, Feminoteka, Fundacja Ewy Błaszczyk „AKOGO?”, Fundacja Gajusz, Fundacja „Na ratunek dzieciom z chorobą nowotworową”, Fundacja Pomocy Dzieciom „Jaś i Małgosia”, Greenpeace Polska, Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Zwierząt „Animals”, „Polska Akcja Humanitarna”, Stowarzyszenie „SOS Wioski Dziecięce w Polsce”, Towarzystwo Pomocy im. Św. Brata Alberta.


JOSEPH BEUYS

Joseph Beuys (ur. 12 maja 1921 w Krefeld, zm. 23 stycznia 1986 w Düsseldorfie) to niemiecki artysta, teoretyk sztuki, pedagog, działacz i reformator społeczny oraz polityczny zarazem. Współtworzył niemiecką partię Zielonych, założył w 1967 roku Niemiecką Partię Studentów, wyrzucony z uczelni za strajki, był jednocześnie jednym z najoryginalniejszych i najistotniejszych artystów w latach 60., 70. i 80.

EKOLOGIA I HUMANITARYZM

Rosnąca świadomość ekologiczna została rozbudzona w dużej mierze przez działalność Josepha Beuysa, który nie wahał się ryzykować zaangażowania wszystkich możliwych środków. Prowadził akcje artystyczne, np. Akcję na bagnie w 1971 roku, zainicjował sadzenie 7000 dębów na documenta 7 w Kassel w 1982 roku, wreszcie – na przełomie lat 70. i 80. XX wieku działał jako aktywista ekologiczny i współzałożyciel Partii Zielonych, z listy której wystartował nawet do Parlamentu Europejskiego, choć bez powodzenia.

„Renesans natury” w sztuce lat 70. w wypadku Josepha Beuysa splata się ze szczególną, prywatną mitologią pierwotnych sił przyrody. W czasie II wojny światowej Beuys służył w Luftwaffe. Został zestrzelony nad Krymem w marcu 1944 roku. Ciężko rannego lotnika uratowali z wraku członkowie koczowniczego plemienia Tatarów, którzy, aby ocalić mu życie, natarli jego ciało tłuszczem i owinęli w filc. Beuys twierdził później, że spędził tak kilka dni, choć dokumenty wojskowe zaświadczają, że była to jedynie nierealistyczna ocena zaledwie jednej doby, dokonana przez majaczącego i tracącego świadomość rannego. Ocena brzemienna w skutki. Stąd bowiem w biografii artystycznej Beuysa pojawia się tłuszcz i filc jako materia plastyczna, która ma zbawić świat, tak jak zbawiła jego. Stąd szamańskie wręcz poglądy na duchowość natury – a także szamańska autokreacja z niezdejmowanym nigdy słynnym kapeluszem.

RZEŹBA SPOŁECZNA

Hasło Jeder Mensch ist ein Künstler / Każdy jest artystą było kwintesencją przekonania artysty o społecznej kreatywności. Beuys czynił każdego twórcą nie dlatego, że czyjkolwiek talent wystarczy, by namalować akwarelkami konia-jak-żywego czy wyrzezać z drewienka nową Grupę Laokoona, lecz dlatego że każdy jest artystą, gdy celowo uruchamia własną kreatywność, przeorganizowując świat wokół siebie.

WOLNY UNIWERSYTET, WOLNA WIEDZA

Bezpośrednim powodem utworzenia Free International University było usunięcie Beuysa z Kunstakademie w Düsseldofrie za organizację studenckiego strajku okupacyjnego. FIU to przede wszystkim uwolnienie kreatywności, otwarcie na nowe. FIU miało być w zamyśle Beuysa nieformalnym, oddolnie organizującym się „uniwersytetem”, który jednoczyłby ludzi w celu „wspólnego przemyślenia problemów społecznych przyszłości”. Artysta apelował zatem o zakładnie roboczych placówek FIU w całych Niemczech – nie tylko w środowiskach intelektualnych, ale również w przedsiębiorstwach.

';

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.