Warning: Invalid argument supplied for foreach() in /system_cg2_1-0/_www/msl/views/functions/banery-lewa-kolumna.php on line 3

„Robotnicy opuszczają miejsca pracy”. Czerwcowe wykłady zapowiadające wystawę

Od 8.06 w każdy kolejny wtorek czerwca zapraszamy na wykłady zapowiadające wystawę "Robotnicy opuszczają miejsca pracy" przygotowane we współpracy z Klubem Krytyki Politycznej w Łodzi.
Wystawa "Robotnicy opuszczają miejsca pracy"
Muzeum Sztuki w Łodzi, ul. Więckowskiego 36
6 lipca – 5 września 2010
Kurator: Joanna Sokołowska


Wykłady (czerwiec)

„Praca i społeczna reprodukcja życia”, wykład Ewy Charkiewicz
8.06.10, wtorek, g. 18, ms, ul. Więckowskiego 36, sala odczytowa

Wykład przybliży feministyczne ujęcie współczesnych przemian pracy. Przekształcenie form produkcji i warunków pracy miało też wpływ na relacje genderowe. Przede wszystkim zachwianiu uległa obowiązująca w kapitalizmie przemysłowym relacja produkcja - reprodukcja społeczna. Spadek znaczenia wytwarzania towarów właściwy dla społeczeństwa postprzemysłowego to nie tylko dominacja pracy zorientowanej na produkcje usług, ale i coraz większe znaczenie pracy zorientowanej na „produkcję" ludzi. Jak wygląda genderowy wymiar tych przemian? Czy pozorna rewaloryzacja pracy ukierunkowanej na podtrzymanie życia zwróciło również uwagę na zagadnienie reprodukcji jako pracy? I w końcu, jaki związek z tymi problemami mają kategorie pracy nie(?)materialnej / biopolitycznej?

Ewa Charkiewicz –ekonomistka, feministka, działaczka społeczna, jedna z założycielek Ruchu „Wolę być”, członkini i koordynatorka Grupy Doradców ds. Gender w Banku Światowym, inicjatorka Think Tanku Feministycznego, autorka i redaktorka tomów poświęconych feministycznej krytyce ekonomii oraz ekologii, m.in. Women, Enviroment and Sustainable Development: Towards Theoretical Synthesis (1994) Globalization and Changes in Consumption and Production Patterns in Central and Eastern Europe (1998).

„Od pracy niematerialnej do pracy biopolitycznej”, wykład Mikołaja Ratajczaka
15.06.10, wtorek, g. 18, ms, ul. Więckowskiego 36, sala odczytowa.

Od lat 70. obserwujemy przemiany w hegemonicznym paradygmacie pracy i produkcji, które badacze tego zagadnienia nazywają różnie: przejściem od fordyzmu do postfordyzmu, rozwojem gospodarki opartej na wiedzy, kapitalizmem kognitywnym etc. Wykład sproblematyzuje te przemiany z perspektywy pracy - pracujących, myślących, ucieleśnionych podmiotowości. Poprzez pojęcie pracy niematerialnej grupa socjologów i filozofów, głównie włoskiego obszaru językowego, stara się opisać nowy model pracy, w którym obejmuje ona praktycznie całe spektrum kognitywnych zdolności podmiotu. Pojęcie to należy jednak uzupełnić o pojęcie pracy biopolitycznej (co zrobili w Imperium Micheal Hardt oraz Antonio Negri), czyli pracy, która wykonywana jest na przestrzeni całego ciała społecznego, obejmując także emocje oraz samą reprodukcję życia.

Mikołaj Ratajczak - filozof i germanista, członek zespołu Pracowni Pytań Granicznych UAM, redaktor czasopisma filozoficznego Praktyka Teoretyczna, koordynator Projektu Agamben (2008/2009) oraz Projektu Biopolityka (2010). Interesuje się współczesną filozofią kontynentalną, w szczególności myślą radykalną oraz genealogią podmiotu i wspólnoty.


„Na tropach fabryk kapitalizmu informacyjnego”, wykład Krystiana Szadkowskiego
22.06.10, wtorek, g. 18, ms, ul. Więckowskiego 36, sala odczytowa

Czy przejście od fordyzmu do post-fordyzmu jakie miało miejsce w reżimach produkcji wpłynęło na tradycyjnie rozumiany uniwersytet oraz system szkolnictwa wyższego? Bez wątpienia. W niniejszym wykładzie, za kolektywem Edu-Factory, chciałbym postawić i obronić tezę, że tym, czym dla industrialnego kapitalizmu była fabryka, dla obecnego stadium rozwoju kapitalizmu stał się uniwersytet z jego przedsiębiorczym modelem zarządzania. Widziany z tej perspektywy jest nie tylko podporą „informacjonizmu”, wytwarzającą wiedzę i informację niezbędną do napędzania procesu kapitalistycznej akumulacji, ale również miejscem produkcji konkretnych modeli podmiotowości. W momencie, gdy w dużych polskich miastach pod względem zatrudniania największej ilości pracowników uniwersytety zajęły miejsce wielkich zakładów przemysłowych, powiązane z nimi rzesze studentów przekształciły się w "rezerwową armię pracy". Zastanowimy się zatem w oparciu o jakie mechanizmy uniwersytet wytwarza konkretne podmioty pracowników, zarówno tych wypuszczanych na "rynek pracy" jak i trenowanych na swój wewnętrzny poligon. Uealastycznianie warunków zatrudnienia kadry naukowej czy objęcie nauczaniem na poziomie wyższym w 2008-2009 roku blisko 50% populacji w wieku 19-24 lat to tylko kilka pośród wielu czynników, sprawiających, że złudna staje się obietnica awansu społecznego oferowanego niegdyś przez systemy kształcenia. Czy rację ma zatem Beverly Silver twierdząc jakoby globalny proletariat jutra miał ukonstytuować się właśnie w instytucjach edukacyjnych i naukowych?

Krystian Szadkowski - absolwent filozofii na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu, członek zespołu Pracowni Pytań Granicznych UAM oraz redaktor naczelny Praktyki Teoretycznej. Od kilku lat działa w środowisku Krytyki Politycznej. Zajmuje się współczesną włoską filozofią post-marksistowską oraz problematyką szkolnictwa wyższego.

"Prekariat – globalny proletariat w erze pracy niematerialnej”, wykład Jana Sowy
29.06.10, wtorek, g. 18, ms, ul. Więckowskiego 36

Ponad półtora wieku temu Karol Marks uznał własność środków produkcji za główny czynnik wyznaczający linię konfliktu społecznego. Od tego czasu pytanie o to, czy rzeczywiście tę właśnie relację uznać należy za definiującą dla podstawowego antagonizmu w społeczeństwie, a jeśli nie, to gdzie powinniśmy go szukać, powracało systematycznie w krytycznej refleksji nad gospodarką, społeczeństwem i polityką. Jedną z najnowszych wypowiedzi na ten temat jest opinia Petera Sloterdijka, że współczesny konflikt klasowy rozgrywa się między tymi, którzy pracują i tymi, którzy żyją z zasiłków społecznych. Nawet jeśli nie zgodzimy się z takim postawieniem sprawy, intuicja Sloterdijka idzie w dobrym kierunku: obok kwestii własności środków produkcji, późny kapitalizm stworzył inną linię podziału opartą na stosunku do samej relacji pracy. Wraz z końcem fordyzmu zakończyła się również era stabilnego i przewidywalnego zatrudnienia, a zaczęło się coś, co za Baumanem nazwać można wałkowaniem siły roboczej – chroniczna praca na akord, praca na umowę o dzieło i umowę zlecenie, zatrudnienia terminowe na niepełnych etatach, mnożenie się agencji pracy tymczasowej itp. Powstała w ten sposób nowa klasa: prekariat, czyli ludzie, których codzienna egzystencja jest niepewna, przyszłość nieprzewidywalna, a materialna baza życia – krucha. Myliłby się ktoś, kto widziałby w tym nowe wcielenie dawnej underclass. Prekariat jest kategorią socjologicznie interesującą właśnie dlatego, że przecina na skos tradycyjne podziały klasowe. Należą do niego nie tylko sprzątaczki, kierowcy i kasjerki w supermarketach, ale również osoby wykonujące zawody o wysokim prestiżu społecznym: graficy w agencjach reklamowych, dziennikarze, informatycy, animatorzy kultury czy artyści.

Jan Sowa (ur. 1976) - studiował filologię polską, filozofię i psychologię na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie oraz na Uniwersytecie Paris 8 w Saint-Denis. Doktor socjologii. Współtwórca Fundacji Korporacja Ha!art i redaktor Linii Radykalnej w wydawnictwie o tej samej nazwie. Jest też członkiem założycielem Spółdzielni Goldex Poldex. Pracował jako dziennikarz w Polskim Radiu i kurator w galerii Bunkier Sztuki w Krakowie. Wydał zbiór esejów Sezon w teatrze lalek (2003) i książkę Ciesz się, późny wnuku! Kolonializm, globalizacja i demokracja radykalna (2008). Ostatnio wydał antologię Na okrągło: 1989-2009, którą zredagował wspólnie z Anetą Szyłak. Pracownik naukowy Instytutu Kultury Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Koncepcja cyklu: Wiktor Marzec, Klub Krytyki Politycznej w Łodzi
Koordynacja: Łukasz Biskupski
Patronat: Krytyka Polityczna

';

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.