Magdalena Abakanowicz (ur. w Falentach koło Warszawy 1930) – rzeźbiarka polska, jedna z najbardziej znanych na świecie polskich artystek. Studiowała w Gdańsku (1949 – 1950) i w Warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (1950 – 1954). W latach 1965 – 1990 była pedagogiem w PWSSP w Poznaniu, choć gościnnie wykładała także w Los Angeles, Berkeley, Bostonie, Nowym Jorku, San Diego, Sydney i Tokio. Pierwszym, ważnym dokonaniem Abakanowicz stały się tkaniny przestrzenne – monumentalne i masywne formy rzeźbiarskie, które od jej nazwiska zyskały miano abakanów. Artystka wykorzystywała w nich podatność materiału (włókno roślinne, sznury, jedwabie, włosie końskie), dającego się kształtować w przytłaczające formy o organicznej proweniencji. W drugiej połowie lat 70 artystka koncentrowała się na kształcie ludzkiego ciała, wykonując odindywidualizowane figury ludzi (głowy, plecy, sylwetki ) osamotnionych, niczyich, zagubionych w tłumie. W 1987 Abakanowicz rozpoczęła pracę nad Grami wojennymi – wielkimi leżącymi formami przypominającymi pociski, konstruowanymi z drewna i żelaza, ukazującymi ambiwalentny stosunek człowieka do cywilizacji, kultury i historii. W 1991 roku artystka przygotowała śmiałą, niezrealizowaną koncepcję architektury arborealnej (ściśle związanej z naturą), projektowaną jako przedłużenie osi La Defense w Paryżu. Magdalena Abakanowicz jest jedną z najbardziej utytułowanych polskich artystek, laureatką wielu nagród, wyróżnień i doktoratów honorowych.

Galeria

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.